• LinkedIn - Black Circle
  • Instagram
  • Facebook
  • Pinterest

Post 1 - mrt 2018

Een nieuwe club

Tijdens mijn "Van Maanen" tijd werkte ik geregeld samen met Ivo. Ivo is marketeer en werkt als ZZP-er. Twee van zijn opdrachtgevers zijn de European Bank for Reconstruction and Development en hij zit in het team van Bakery Inititaves. Voor deze partijen reisde hij af en toe naar o.a. Mongolië en dan hing ik aan zijn lippen als hij vertelde over de uitdagende opdracht, het bijzondere land en de waanzinnig lieve en leergierige mensen. Hij vertelde me; "Annemiek het werkveld is de wereld, daar liggen de kansen, niet alleen in Nederland". Jaja Ivo maar hoe dan, dacht ik dan.....

 

Voor de grap zei ik weleens "Als jullie daar ook winkels gaan verbouwen dan kom ik helpen hoor" ;). Tot Ivo eind 2017 vroeg of ik wilde pitchen in januari 2018. Ze zijn op zoek naar iemand voor design en nodigen drie partijen uit. Of ik dat wil ?! JAZEKER WEL!! Maar ook dood eng, jemig kan ik dat wel, werken in het buitenland, is mijn Engels goed genoeg, is mijn werk goed genoeg... Maar ik leef en heb besloten dat ik voor niets of niemand meer bang ben in het leven en ik heb ik in heel 2017 wel voor hetere vuren gestaan, qua gezondheid, dus natuurlijk ga ik dit doen en kan ik dit en anders vraag ik om hulp en een opfriscursus business Engels is zo geregeld.

 

Dus januari 2018 pitchen voor het voltallige team: Olivier de econoom, Jaap de technische man die alles weet van bakkerijen bouwen en recepturen en Ivo de marketeer. Ik was als laatste aan de beurt en had een half uur de tijd om mezelf te verkopen. Nadat ik mijn eerste zin nog niet had afgerond vroeg Olivier me waarom ik mijn pitch niet in het Engels deed.... K#K! dacht ik ..... daar was ik niet op voorbereid .... dus stug door want ik melde dat de voertaal aan tafel Nederlands is. Na een paar minuten vraagt hij hoe zou je voorlopig schetsontwerp in het Engels zeggen.... JA HALLO, blijven we zo bezig .... ik ging op blanco en wist het echt even niet meer. Ik werd me toch een partij geïrriteerd, niet laten blijken natuurlijk, maar ben gaan staan werken alsof mijn leven er vanaf hing. Het boeide me sowieso niet meer. Ik vond mezelf een held, ik zat nog mega in mijn herstel van alle chemo en operati

es en de laatste operatie was nog geen tien weken daarvoor en ik was nog geen maand voor mezelf begonnen en ik stond hier gewoon te pitchen voor een internationaal formule team. DUS ik had voor mezelf al gewonnen.

 

Na twee uur dacht ik, het lijkt wel alsof we gewoon aan het werk zijn, dat half uurtje is al lang voorbij.... Bij het afscheid liep Olivier nog mee naar de auto en hebben we buiten nog even gezellig staan kletsen. Beetje in de war was ik wel. Nou ja ze vinden me dan in ieder geval aardig ook al zullen ze me wel niet goed vinden omdat ik het niet in het Engels heb gedaan. SO BE IT, dat weet ik dan wel in het Engels i.p.v. voorlopig schetsontwerp.

 

In de avond verstuur ik nog de laatste antwoorden die Olivier graag nog van me wilt ontvangen en klaar is het. Boek dicht. Mooie ervaring. Tot Ivo de andere dag belt; "ben je je koffers al aan het pakken voor Mongolië" waarop ik zeg; "nee man ik heb het compleet verknald want ik heb het niet in het Engels gedaan" Maar ik zit er compleet naast. Ivo vertelde me dat ze juist zeer tevreden waren omdat ik mijn mannetje sta en op iedere vraag vijf antwoorden had. En daar draait het om als je alleen in het buitenland werkt. Want 1 ding! In het buitenland gaat niets zoals je bedacht of afgesproken hebt en dan komt het erop aan of je snel kunt schakelen en overeind blijft. En ja dat deed ik, ik bleef overeind en mijn hersenen schakelde op top snelheid. Dus ik had de job!!! Whaaaaa. Niet normaal zo blij. I did it!! En ik mag reizen, iets wat ik waanzinnig vind. Nieuwe mensen, nieuwe projecten, nieuwe culturen, nieuwe landen. WOW! Trots member van Bakery Initiatives. Smile! Hello world here we come om met Ivo zijn woorden af te sluiten.

rt